پیاده+رو

شعر

سر به سر
هيچ پرنده‌ اي نگذاشتم
كه آشيانه شدم
آغوشم
دنياي جوجه ها
خودم
گم
در شاخه‌هاي درخت
كلاغ
نفس هاي آخرش را
با من
در ميان ميگذرد
و من
هواي هر چه بهار است
به او مي سپارم
آخرين بال را روي سرم جا گذاشت
من ماندم
و غارغاري كه
تكه اي از وجودم شده

+ نوشته شده در شنبه بیست و سوم آبان 1388ساعت 19:16 توسط عاطفه معصومی |

"عکاس این تابلو خیابان بود"

مولف: عاطفه معصومی

نمایشگاه کتاب: شبستان، راهرو ۳۱ غرفه ۳۳ انتشارات آوای کلار

+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم اردیبهشت 1388ساعت 12:36 توسط عاطفه معصومی |

کسی به من نگفت

روی تشنگی ام

بایستم

واز عطش

سیراب شوم

میان خشکسالی چشمانم

به دنبال سراب میگردم

دریا میشود

سایه ی پرنده ای

که از افق می آید

+ نوشته شده در جمعه بیست و چهارم آبان 1387ساعت 10:9 توسط عاطفه معصومی |

تا باورم كني

فاصله اي به وسعت قدم مانده

پاهاي سستم

قدمي برنمي‌دارند

نزديكتر شو

پرهايت را باز كن

بچرخ

با آسمان بازي كن

آخرين روزي است كه پرنده‌اي

+ نوشته شده در دوشنبه دوازدهم فروردین 1387ساعت 11:47 توسط عاطفه معصومی |

وقتی که تشنه ام

بوی تورا حس میکنم

حالا

گلوی آسمان را بریده اند

ومن

با اینهمه ا شک

هنوز

هم

تشنه ام

+ نوشته شده در پنجشنبه بیستم دی 1386ساعت 22:16 توسط عاطفه معصومی |

كاش مي‌دانستم

پشتِ هاي و هوي آسمان

چه پنهان است

باز هم سطل بياوريد

بغض آسمان بزرگ است

+ نوشته شده در سه شنبه ششم آذر 1386ساعت 7:36 توسط عاطفه معصومی |

رنگي نمي‌شود

بوم سفيد

طالعش اين بود

در خاطرات خيابان

ثبت شود

+ نوشته شده در یکشنبه ششم آبان 1386ساعت 15:15 توسط عاطفه معصومی |

سلام روز سشنبه 10/7 اولين ومهمترين قرارداد زندگي‌مو امضا كردم.

قرارداد چاپ كتاب‌مو ...

نميدونيد چقدر خوشحالم ...

و تو يكي از اين پنجشنبه‌ها هم چند تا از كارهام توي روزنامه همشهري (دوچرخه) چاپ ميشه...

وپائيز...

از پائيز

بدم مي‌آيد

برگ‌ها را رنگ سبز بزنيد

نمانّد...

برود!

نمي‌خواهم-

- گلدان و كوچه منتظر بمانند

+ نوشته شده در شنبه چهاردهم مهر 1386ساعت 8:17 توسط عاطفه معصومی |

خالي مي‌شود

از من

كامواي مادربزرگ

مادربزرگ با نخ هایش

لباسی از بودن من بافته بود

+ نوشته شده در شنبه سی و یکم شهریور 1386ساعت 8:21 توسط عاطفه معصومی |

+ نوشته شده در سه شنبه سی ام مرداد 1386ساعت 23:23 توسط عاطفه معصومی |